Չինարի, Արծվաբերդ, Սևքար, Զանգակատուն․․․ սահմանապահ գյուղերը՝ կրթության համաչափ զարգացման օրինակներ
Հայաստանի սահմանապահ բնակավայրերի դպրոցները մշտապես գտնվել են «Վիզուալ Հայաստան» հիմնադրամի ուշադրության կենտրոնում։ Յուրաքանչյուր դպրոց՝ լինի մայրաքաղաքից մեկ, թե 5 կամ 6 ժամ հեռավորություն վրա, կարիք ունի պատշաճ հոգածության ու աջակցության, որտեղ կրթական միջավայրը պետք է նպաստի համայնքի սովորողների մտավոր ներուժի առավելագույնս բացահայտմանն ու իրացմանը։ Մարզային այցերի շրջանակներում մեր դասալսումները սահմանային գյուղական համայնքների դպրոցներում՝ Չինարի, Արծվաբերդ, Սևքար, Զանգակատուն և այլն, կրկին հաստատեցին սահմանային համայնքներում նորարարության նկատմամբ մեծ հետաքրքրությունն ու դրանք դպրոցական առօրյա բերելու նրանց կարողությունները։
«Այո, դպրոցը շատ կարիքներ ունի, բայց 21-րդ դարի երեխային պետք է տրամադրող միջավայր տալ, թևեր տալ, որ առաջ գնա, ձգտի, երազի։ Ե՛վ Աշխարհացույց ծրագիրը, և՛ սմարթ-էկրանը շատ ենք կարևորում, մեր բոլոր ուսուցիչները ներգրավված են, երեխաները՝ հետաքրքրված։ Սմարթ-էկրանը դարձել է դպրոցի սիրտը», — նշում է սարից՝ հեռվից հեռու աչքին զարնող, վեհ ու հպարտ կանգնած Արծվաբերդի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն Սիրանուշ Ուզունյանը։
Իսկ Չինարի գյուղի միջնակարգ դպրոցի պատմության ուսուցիչ Հրածին Ապերյանը նշում է․ «Աշխարհացույցը մեծ հնարավորություն է ՀՊՉ-ով սահմանված կարողունակությունները զարգացնելու համար, դասերն առավել աշակերտակենտրոն անցկացնելու, 21-րդ դարի սովորողի հետաքրքրությունները բավարարելու և գիտելիքահեն կրթություն ապահովելու համար։ Աշխարհացույցը մեծ վստահություն հաղորդեց ինձ, դպրոցին, աշակերտին, գյուղին կրթական գործընթացում մրցունակ և հաղթող ճանաչվելու համար։ Ես ու իմ աշակերտները սիրում ենք Աշխարհացույցը»։
Հիմնադրամի թիմն այցելում է ինչպես Հիմնադրամի մրցութային ծրագրի շրջանակներում սմարթ-էկրան վաստակած, այնպես էլ Աշխարհացույց կրթական հարթակն այլ տեխնիկական միջոցներով՝ համակարգչով, պրոյեկտորով, հեռախոսով կիրառող դպրոցներ։ Ջերմ և անմիջական ընդունելությամբ ուղեկցվող մեր այցելությունների արդյունքում համոզվում ենք, որ տեխնոլոգիական նորարարությունները համաչափ զարգացման լայն հնարավորություններ են ստեղծում, որոնցից առավելագույնս օգտվելը ժամանակի հրամայական է դարձել Վիզուալ Հայաստանի ամբողջ թիմի համար։
«Մենք դեռ սմարթ-էկրան չունենք, եթե մրցույթ-ծրագիրը շարունակվի, կմասնակցենք․ մեր համայնքից շատ դպրոցներ արդեն կան, որ կարողացել են վաստակել սմարթ-էկրան։ Բայց մենք էլ ենք կիրառում Աշխարհացույց կրթական հարթակը, իմ համակարգիչն եմ տրամադրում, երեխաները բոլորը գրանցված են, հեռախոսներով հաճախ ենք կիրառում, տնային հանձնարարություններ են անում հարթակով։ Հարթակը հարուստ բովանդակություն և գործիքակազմ ունի, հնարավոր է և՛ բովանդակակին, և՛ մեթոդապես հագեցած դաս կառուցել», — կիսվում է Դիլիջանի թիվ 5 միջնակարգ դպրոցի պատմության ուսուցիչ Լիլիթ Հարությունյանը։
